Ο Σουχαρίτ Μπαγκντί μιλάει στον Μάκη Τριανταφυλλόπουλο για όλους και για όλα, εμβολιασμενους & ανεμβολιαστους, επιστήμονες & κυβερνήσεις κι άλλα.
Οι υπότιτλοι δεν είναι πλήρης, άλλα υπάρχουν αρκετά σε όλη τη διάρκεια του βίντεο.

Ποιος είναι ο Σουχαρίτ Μπαγκντί;
Το επιστημονικό προφίλ του Σουχαρίτ Μπαγκντί είναι τόσο πλούσιο και συμπαγές που είναι αδύνατο να αμφισβητηθεί ακόμα και από τους όποιους εχθρούς του. Για ένα μεγάλο διάστημα διετέλεσε το «φοβερό παιδί» του Ινστιτούτου Max Planck, που είναι ό,τι καλύτερο διαθέτει η ευρωπαϊκή γνώση στον τομέα των επιστημών. Κατέχει αναρίθμητα βραβεία και δημοσιεύσεις σε όλα τα έγκυρα και έγκριτα επιστημονικά περιοδικά. Έχει φέρει εις πέρας έρευνες που καταγράφηκαν ως σταθμοί στην ερευνητική μοριακή βιολογία, κυρίως όσον αφορά τον μηχανισμό προσβολής των κυττάρων από τους ιούς. Πρόκειται για έρευνες-κλειδί ως προς την περιγραφή και καταγραφή της ολοκληρωμένης εικόνας της «επίθεσης» ενός ιού στον ανθρώπινο οργανισμό. Είναι ο επιστήμονας που περιέγραψε με ακρίβεια δηλαδή τον «μηχανισμό της ακίδας», που τόσο μας ταλαιπωρεί με την πανδημία και για τον οποίο τόσα πολλά έχουν γραφτεί και ειπωθεί συνήθως από μη αρμόδιους.
Ο Σουχαρίτ Μπαγκντί είναι λοιπόν ο αρμοδιότερος όλων.
Το βιογραφικό του
Εξαιρετικά εντυπωσιακό είναι το βιογραφικό του Σουχαρίτ Μπαγκντί, ο οποίος γεννήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1946 στην Ουάσιγκτον D.C. και είναι Αυστριακός με καταγωγή από την Ταϊλάνδη, ειδικός στη Μικροβιολογία, την Ιολογία και την Επιδημιολογία των Λοιμώξεων.
Ήταν ομότιμος καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Johannes Gutenberg Mainz και επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατρικής Μικροβιολογίας και Υγιεινής από το 1991 έως το 2012.
Από το 1963 έως το 1970 σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο της Βόννης, από το 1966 έως το 1970 υπήρξε κάτοχος υποτροφίας της Γερμανικής Υπηρεσίας Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών.
Για αρκετό καιρό ο Σουχαρίτ Μπαγκντί εργάστηκε ως ιδιωτικός βοηθός του Walter Siegenthaler.
Από το 1972 έως το 1974 ήταν υπότροφος του παγκόσμιας εμβέλειας Ινστιτούτου Max Planck Society στο Max Planck Institute for Immunobiology στο Φράιμπουργκ.
Από το 1974 έως το 1976 επιχορηγήθηκε ως ερευνητής από το Ίδρυμα Alexander von Humboldt για το Ινστιτούτο Max Planck στον τομέα της Ανοσοβιολογίας στην πόλη του Φράιμπουργκ.
Μετά από έναν χρόνο παραμονής στο Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, εργάστηκε στο Ινστιτούτο Ιατρικής Μικροβιολογίας στο Πανεπιστήμιο Justus Liebig στο Gießen από το 1977 έως το 1990.
Τον Ιούλιο του 1979 διορίστηκε καθηγητής, το 1982 ανέλαβε και καθηγητής Ιατρικής Μικροβιολογίας, ενώ διορίστηκε στο Πανεπιστήμιο του Mainz το 1990.
Από το 1991 ήταν επικεφαλής του Ινστιτούτου Ιατρικής Μικροβιολογίας και Υγιεινής ως καθηγητής.
Ο Sucharit Bhakdi αποσύρθηκε την 1η Απριλίου 2012.
Από το 2016 ερευνά ως επισκέπτης μελετητής στο Christian- Albrechts-Universität zu Kiel (Κίελο Γερμανία).
Έχει διατελέσει μέλος του Συνεργατικού Ερευνητικού Κέντρου του Γερμανικού Ιδρύματος Ερευνών «Proteins as Tools in Biology» στο Πανεπιστήμιο του Giessen (1987-1990).
Επίσης διετέλεσε αναπληρωτής πρόεδρος του Συνεργατικού Ερευνητικού Κέντρου «Ανοσοπαθογένεση» (1990-1999).
Τέλος υπήρξε ομιλητής του Συνεργατικού Ερευνητικού Κέντρου «Μόλυνση και εμμονή στις λοιμώξεις» στο Μάιντς (2000–2011).
Επιστημονική εργασία-σταθμός
Το 1978, ο Σουχαρίτ Μπαγκντί ανακάλυψε την πρώτη πρωτεΐνη που προσβάλλει και βλάπτει τα κύτταρα βυθιζόμενη στην κυτταρική μεμβράνη, με αποτέλεσμα τον σχηματισμό πόρου.
Ήταν το πολυαναμενόμενο μόριο ενίσχυσης του συστήματος συμπληρώματος, το οποίο σχηματίζεται στην επιφάνεια ξένων κυττάρων ως αποτέλεσμα αλυσιδωτής αντίδρασης του ανοσοποιητικού συστήματος.
Με την επακόλουθη ανακάλυψη ότι τα ίδια τα βακτήρια μπορούν επίσης να παράγουν πρωτεΐνες που σχηματίζουν πόρους, άνοιξε ένα νέο πεδίο έρευνας. Σήμερα είναι γνωστό ότι η συντριπτική πλειονότητα των παθογόνων βακτηρίων παράγουν σχηματισμούς πόρων που βλάπτουν τα κύτταρα ξενιστές. Το 1984 ο Σουχαρίτ Μπαγκντί κλήθηκε να παρουσιάσει την έννοια της βλάβης των κυτταρικών μεμβρανών από τους σχηματιστές πόρων στη Royal Society στο Λονδίνο. Από τότε, η εξέταση αυτού του θέματος παρέμεινε στο επίκεντρο των ερευνητικών του δραστηριοτήτων.